ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

Βότανα για καθαρισμό του σπιτιού.

Οι χημικές ουσίες σήμερα χρησιμοποιούνται κατά κόρον …μπορούμε όμως με την βοήθεια των Βοτάνων και των Αιθέριων Ελαίων να τις αποφύγουμε, τουλάχιστον σε μερικές περιπτώσεις, μέσα στο σπίτι μας…..!!!!
Οι συνταγές που θα βρείτε πιο κάτω γίνονται εύκολα και είναι πολύ αποτελεσματικές.

ΣΥΝΤΑΓΈΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΒΟΤΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΙΘΕΡΙΩΝ ΕΛΑΙΩΝ ΣΤΟΝ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ

1) Γενικής Χρήσης Καθαριστικό / Απολυμαντικό για Κουζίνα και Μπάνιο.

2 κουτ. σούπας Βορικό Οξύ (Borax)
¼ φλυτζ. Χυμό Λεμονιού
2 φλυτζ. Ζεστό Νερό
20 σταγόνες Αιθ. Έλαιο Τσαϊόδενδρου (Melaleuca Alternifolia)

Βάζουμε τα τρία πρώτα υλικά σε ένα μπουκάλι με ψεκαστήρα.
Κλίνουμε και ανακατεύουμε καλά. Προσθέτουμε το Αιθέριο Έλαιο και ξανακουνάμε το μπουκάλι μας με δύναμη ώστε να ανακατευτεί καλά και το έλαιό μας.
Χρησιμοποιούμε όπως ένα οποιοδήποτε καθαριστικό/απολυμαντικό υγρό.

2) Κρέμα Καθαρισμού για Νεροχύτες, Νιπτήρες, Μπανιέρες.

½ φλυτζ. Μαγειρικής Σόδας
2 κουτ.σούπας Υγρό Απορρυπαντικό Πιάτων
10 σταγόνες Αιθέριο Έλαιο Δενδρολίβανου (Rosmarinus Officinalis)

Ανακατεύουμε τα υλικά σε ένα μικρό μπολ μέχρι να γίνουν ένα ομοιογενές μίγμα.
Για να το χρησιμοποιήσουμε βουτάμε ένα υγρό σφουγγάρι στο μπολ και τρίβουμε την επιφάνεια που θέλουμε να καθαρίσουμε.
Ξεπλένουμε καλά.

3) Κατά του Σκόρου στις Ντουλάπες.

½ φλυτζ. Αποξηραμένο Θυμάρι
½ φλυτζ. Ολόκληρα Γαρίφαλα

Ανακατεύουμε τα βότανα και γεμίζουμε μικρά υφασμάτινα σακουλάκια τα οποία τοποθετούμε στην Ντουλάπα μας εκεί που χρειάζεται.

4) Αποσμητικό Χώρου και για τον Σκουπιδοτενεκέ μας.

1 φλυτζ. Χλιαρό Νερό
25 σταγόνες Αιθέριο Έλαιο Λεβάντας
Αναμιγνύουμε το Νερό με το Έλαιο της Λεβάντας σε ένα μπουκάλι και ψεκάζουμε τον χώρο η τον σκουπιδοτενεκέ πριν βάλουμε σακούλα.

Μαντζουράνα-Ορίγανον το μάρον-Origanum Majorana

Περιγραφή: Φυτό ποώδες με πολλές παραφυάδες, με φύλλα μικρά και μυρωδάτα, συγγενικό της ρίγανης. Τα άνθη της είναι φαιά με λέπια. Ανθίζει από Ιούλιο μέχρι Σεπτέμβριο. Στην Ελλάδα υπάρχει σαν αυτοφυές ωστόσο συνηθίζεται να καλλιεργείται από την αρχαιότητα. Οι αρχαίοι Έλληνες το εκτιμούσαν πολύ και γνώριζαν τις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποιούσε σαν αντισηπτικό. Η μαντζουράνα χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, την μαγειρική, την ζαχαροπλαστική και σαν θεραπευτικό υλικό.

Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική.

Εσωτερική: το ρόφημα καταπραΰνει τους πονοκεφάλους, ιλίγγους, βοηθά στις νευρικές παθήσεις, καταπραΰνει το βήχα και τον πόνο των δοντιών, βοηθά σε πόνους ρευματισμών, σε εντερικές διαταραχές και πόνους της κοιλιάς.

Τρόπος παρασκευής ροφήματος
Αφέψημα: βράζουμε λίγα λεπτά ένα κουταλάκι του γλυκού μαντζουράνα σε ένα μπρίκι νερό. Το σουρώνουμε και το πίνουμε ζεστό με μέλι.
Εγχυμα: ένα κουταλάκι του γλυκού μαντζουράνα σε ένα μπρίκι με καυτό νερό. Το αφήνουμε 10 λεπτά, το σουρώνουμε και το πίνουμε ζεστό με μέλι.

Εξωτερική: βοηθά στην αντισηψία των τραυμάτων. Αφέψημα μαντζουράνας στο νερό του μπάνιου καταπραΰνει και τονώνει (βράζουμε 100γρ. ρίγανης σε 1 λίτρο νερό).

Αιθέριο έλαιο: 3-4 σταγόνες σε μία κουταλιά μέλι, 2-3 φορές την ημέρα. Το έλαιο χρησιμοποιείται στην παρασκευή σαπουνιών, μύρων και οδοντόκρεμας.

Φασκόμηλο-Ελελίσφακος ο φαρμακευτικός-Salvia Officinalis

Περιγραφή: Φυτό πολυετές με πολλά κλαδιά μέχρι 50 εκ. ύψος, ξυλώδη στη βάση τους και τρυφερά στις κορυφές. Τα φύλλά του είναι στενόμακρα μυτερά χνουδωτά και γκριζοπράσινα. Κάθε χειμώνα βγάζει καινούριους τρυφερούς βλαστούς. Στο τέλος της άνοιξης βγαίνουν τα λουλούδια με χρώμα πολύ ανοιχτό βιολετί. Το φασκόμηλο κυρίως βρίσκεται στην Νότια Ελλάδα (Πελοπόννησο- Νησιά), αλλά γενικά στη χώρα μας υπάρχουν 20 είδη φασκόμηλου. Προτιμά ηλιόλουστες περιοχές και πετρώδη, άγονα εδάφη.

Οι Κινέζοι το ονομάζουν ελληνικό βραστάρι και το θεωρούν καλύτερο από το τσάι. Οι Γάλλοι το ονομάζουν ελληνικό τσάι και το χρησιμοποιούν όπως και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι όχι μόνο για φαρμακευτικούς αλλά και για μαγειρικούς σκοπούς. Οι Άραβες θεωρούσαν ότι μπορούσε να θεραπεύσει τα πάντα. Στην αρχαιότητα οι πρόγονοί μας το χρησιμοποιούσαν σαν πολυφάρμακο και έχει εκθειαστεί από τον Ιπποκράτη, τον Διοσκουρίδη τον Γαληνό και τον Αέτιο. Οι Λατίνοι το θεωρούσαν ιερό φυτό και το χρησιμοποιούσαν σε τελετές. Ήταν το φυτό της αθανασίας.

Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική.

Εσωτερική: είναι τονωτικό, βοηθά στην ατονία του στομάχου, στην ελάττωση μνήμης, στο κρυολόγημα, και στην έντονη εφίδρωση.

Τρόπος παρασκευής ροφήματος: για αφέψημα βράζουμε μια κουταλιά του γλυκού φρέσκα ή αποξηραμένα φύλλα σε ένα μπρίκι νερό, το σουρώνουμε και το πίνουμε ζεστό ή κρύο ανάλογα με την εποχή.

Εξωτερική: ανακούφιση προσφέρουν τα φρέσκα φύλλα, αν τα τρίψουμε σε περιοχές με τσιμπήματα εντόμων ή σε πληγές με πύο. Γαργάρες με το αφέψημα καταπραΰνουν τον ερεθισμό των ούλων και του λαιμού. Το συχνό λούσιμο με το αφέψημα είναι καλό για την τριχόπτωση, και οι με ζεστό βραστάρι είναι τονωτικές για το δέρμα του προσώπου. Χρησιμοποιείται επίσης στην μαγειρική για να νοστιμίζει κυρίως φαγητά με κρεατικά. Στο είδος Salvia υπάρχουν και ποικιλίες που καλλιεργούνται για διακοσμητικούς σκοπούς.